ماشین Stenter هدف اصلی: کنترل عرض، خشک کردن، و تنظیم حرارت توضیح داده شده است

هنگامی که یک کارخانه تکمیل پارچه رنگ شده، شسته شده و استخراج شده را دریافت می کند، مدیر تولید از قبل می داند که رول بعدی بر اساس سه چیز ارزیابی می شود: عرض ثابت، ابعاد پایدار و حتی احساس دست. دستگاهی که بیشتر این نتایج را تعیین می کند، استنتر است. هدف اصلی آن ساده است اما اجرای آن سخت است: پارچه را در یک عرض کنترل شده نگه دارید و در حین حرکت دادن آن از طریق محفظه های هوای گرم شده، بیش از حد آن را تغذیه کنید تا ماده خشک شود، شل شود یا به یک هدف ابعادی مشخص تبدیل شود. هر چیز دیگری روی دستگاه، از پین‌ها و گیره‌ها گرفته تا سیستم مشعل، فن اگزوز و منطقه خنک‌کننده، برای خدمت به این هدف مرکزی وجود دارد.

از نظر عملی، هدف اصلی یک دستگاه استنتر کشش پارچه در عرض تا یک عرض هدف یکنواخت، کنترل انقباض طولی، و اعمال گرما و جریان هوا کنترل شده برای رفع این ابعاد است. این ترکیب تنش مکانیکی و عملیات حرارتی، استنتر را به مهم‌ترین دستگاه خشک‌کن و تکمیل در یک کارخانه نساجی معمولی تبدیل می‌کند. همچنین معمولاً گران‌ترین واحد در بخش تکمیل است، به همین دلیل است که مهندسان و صاحبان کارخانه قبل از خرید، توانایی‌های آن را به دقت ارزیابی می‌کنند.

استنتر صرفا یک خشک کن نیست، اگرچه خشک کردن یکی از وظایف اصلی آن است. این صرفا یک دستگاه قاب بندی نیست، اگرچه کشش یک دستگاه دیگر است. این یک واحد پردازش چند منظوره است که می‌تواند رزین‌ها را خشک، گرما تنظیم کند، مواد شیمیایی را تثبیت کند و ابعاد را در یک پاس مداوم تثبیت کند. برای درک هدف واقعی آن در یک خط پایان، به هر یک از آن وظایف به طور جداگانه نگاه کنید و سپس ببینید که ماشین چگونه آنها را ترکیب می کند کمک می کند.

دستگاه Stenter چیست؟

دستگاه استنتر، که اغلب در ادبیات فنی قدیمی تر، قاب چادر نامیده می شود، یک خط پردازش پیوسته است که پارچه با عرض باز را روی دو زنجیره بی پایان حمل می کند. زنجیرها پارچه را توسط لبه های خود نگه می دارند، یا با پین هایی که لبه پارچه را سوراخ می کنند یا با گیره هایی که آن را می گیرند، در حالی که ریل های قابل تنظیم فاصله بین زنجیر چپ و راست را کنترل می کنند. با پیشروی زنجیر، ریل ها می توانند موازی، همگرا یا واگرا شوند، بنابراین پارچه را می توان در یک عرض ثابت نگه داشت، کمی شل یا به سمت بیرون کشیده شد. در بخش مرکزی، پارچه از طریق یک سری از محفظه‌های گرم عبور می‌کند که در آن هوای گرم از طریق جعبه‌های نازلی که در بالا و پایین صفحه پارچه قرار دارند، دمیده می‌شود.

اصل پشت دستگاه قدیمی تر از اکثر ماشین آلات صنعتی است. چادرهای اولیه قاب‌های چوبی با ردیف‌هایی از قلاب بودند که برای کشش و خشک کردن پارچه‌های پشمی در هوای آزاد پس از پر کردن استفاده می‌شد. استنتر مدرن آن قاب های استاتیک را با یک سیستم زنجیره ای پیوسته و اتاق های گرمایش محصور جایگزین کرد. محدوده استنتر مدرن می تواند 20 تا 40 متر طول داشته باشد و دارای چهار، شش، هشت یا حتی ده محفظه گرمایشی باشد و بسته به وزن پارچه و فرآیند در حال اجرا، پارچه را با سرعت خطی 20 تا 100 متر در دقیقه پردازش می کند.

تقریباً هر کارخانه تکمیلی که با پارچه‌های بافته شده یا بافتنی کار می‌کند، حداقل یک استنتر دارد، زیرا این دستگاه است که شکل فیزیکی نهایی پارچه را می‌دهد. رنگرزی تغییر رنگ می دهد، چاپ الگو را تغییر می دهد و بالا بردن ظاهر سطح را تغییر می دهد، اما استنتر هندسه پارچه را اصلاح می کند. یک رول 100 متری پارچه پنبه ای ممکن است در عرض 145 سانتی متر با پتانسیل انقباض 6 درصد وارد استنتر شود. می تواند در عرض 160 سانتی متر با انقباض کمتر از 3 درصد خارج شود و این ابعاد از طریق برش، دوخت و شستشوی مکرر خانگی حفظ می شود.

این کنترل هندسی قلب نقش استنتر است و توضیح می‌دهد که چرا دستگاه در انتهای فرآیند تکمیل قرار می‌گیرد، پس از اینکه تمام عملیات‌های شیمیایی و رنگی کامل شد.

کشش و کنترل عرض - تابع تعریف

اگر از یک تکنسین تکمیلی بخواهید که هدف اصلی دستگاه استنتر را نام ببرد، مستقیم ترین پاسخ این است که پارچه را تا عرض هدف کش می دهد و پارچه را در آنجا نگه می دارد در حالی که عملیات حرارتی بعد کشیده شده را دائمی می کند. در زبان تجارت به این کار تنظیم عرض می گویند.

نیاز به کنترل عرض از هر چیزی که برای پارچه قبل از رسیدن به استنتر اتفاق می افتد ناشی می شود. اندازه گیری، تمیز کردن، سفید کردن، رنگ کردن و شستن الیاف را متورم می کند و اجازه می دهد پارچه در هر دو جهت منقبض شود. پارچه پنبه‌بافته‌ای که بافندگی را 160 سانتی‌متر می‌گذارد، پس از فرآوری مرطوب، تنها 145 سانتی‌متر اندازه می‌گیرد و عرض آن می‌تواند چندین سانتی‌متر از دسته‌ای به دسته دیگر متفاوت باشد. استنتر با هدایت پارچه به داخل پین یا زنجیر گیره در ورودی و باز کردن ریل های زنجیره به تدریج در قسمت باز کردن این مشکل را اصلاح می کند. پارچه تا عرض هدف تعیین شده به سمت بیرون کشیده می شود و هوای گرم مواد را خشک یا گرم می کند تا بعد از اینکه پارچه از دستگاه خارج شد بعد کشیده ثابت بماند.

کشش عرضی به تنهایی کافی نیست. انقباض طولی توسط پارامتری کنترل می شود که هر اپراتور استنتر به طور دقیق می داند: تغذیه بیش از حد. Overfeed تفاوت بین سرعتی که پارچه با آن وارد دستگاه می شود و سرعت زنجیر است. اگر غلتک ورودی پارچه را با سرعت 30 متر در دقیقه تغذیه کند در حالی که زنجیر با سرعت 27 متر در دقیقه کار کند، اضافه تغذیه 10 درصد است. پارچه اضافی بین پین‌ها فشار داده می‌شود، به این معنی که چله‌های پود در جهت تار به هم نزدیک‌تر می‌شوند و کشش تار را کاهش می‌دهد و به پارچه آزادی می‌دهد تا در طول شل شود.

Overfeed ابزار اصلی برای کنترل انقباض پارچه تمام شده است. پارچه های پنبه بافته معمولاً با 3 تا 5 درصد اضافه تغذیه ست می شوند، در حالی که پارچه های بافتنی اغلب به 10 تا 20 درصد برای دستیابی به کشش و بازیابی مورد نیاز نیاز دارند. مقدار بهینه باید با آزمایش برای هر ساخت پارچه پیدا شود. تغذیه بیش از حد باعث ایجاد لبه های مواج و عرض ناپایدار می شود. خیلی کم پارچه را تحت کشش تار می‌گذارد و هنگام شستن لباس، پارچه بیش از حد منقبض می‌شود.

استنتر همچنین اعوجاج هایی را که قبلاً در این فرآیند معرفی شده بودند، تصحیح می کند. یک صاف کننده پود که در ورودی نصب شده است، کمان و انحراف را تشخیص می دهد و قبل از اینکه پارچه سنجاق شود آنها را به صورت مکانیکی تنظیم می کند. بدون این اصلاح، الگوی پارچه چاپ شده با شیب یا منحنی از استنتر خارج می شد و لباس ساز تمام رول را پس می زد. بنابراین صاف کننده یک وسیله جانبی نیست. این بخشی از سیستم مدیریت عرض است که به استنتر شهرت خود را برای دقت می بخشد.

استنترهای مدرن از حسگرهای عرض در خروجی برای اندازه گیری عرض تحویل داده شده و تنظیم خودکار ریل های زنجیره استفاده می کنند. راهنماهای لبه در ورودی، پارچه را در مرکز نگه می دارند تا پین ها یا گیره ها به میزان مساوی از دو طرف خود را ببندند. با کنترل خودکار، یک استنتر رول هایی با تحمل عرض حدود 1± سانتی متر تولید می کند که نیاز استاندارد برای پارچه های پوشاک است.

کشش روی استنتر با پهن کردن مکانیکی پارچه خشک روی چادر بدون حرارت یکسان نیست. اگر پنبه به سادگی کشیده و رها شود، به عرض طبیعی خود بازمی گردد. درمان حرارتی چیزی است که کشش را دائمی می کند. برای پنبه، تثبیت زمانی رخ می دهد که ساختار آرام و کشیده در موقعیت خشک شود. برای مواد مصنوعی ترموپلاستیک، زمانی اتفاق می‌افتد که زنجیره‌های پلیمری در حالت کشیده ذوب و تبلور مجدد می‌شوند. در هر دو مورد، ریل های زنجیره ای باید پارچه را در تمام چرخه گرمایش ثابت نگه دارند.

خشک کردن - اسب کار تولید

دومین هدف اصلی استنتر خشک کردن است. پس از هر مرحله پردازش مرطوب، پارچه مقدار زیادی آب حمل می کند. پنبه های رنگ شده و شسته شده معمولاً 50 تا 90 درصد رطوبت را پس از استخراج هیدروژنی نگه می دارند و حتی پس از عبور از یک لنت یا دستگاه خلاء، رطوبت باقیمانده هنوز 40 تا 70 درصد است. در بسیاری از کارخانه‌ها، استنتر خشک‌کننده اولیه پارچه با عرض باز است و ظرفیت خشک کردن آن، حد عملی کل خط پایان را تعیین می‌کند.

ظرفیت خشک کردن با تعداد محفظه های گرمایش، دمای هوا، سرعت هوا و زمانی که پارچه در منطقه گرم می گذراند تعیین می شود. یک استنتر تکمیلی پنبه‌ای معمولی دارای شش تا هشت محفظه است که هر کدام دارای یک مشعل گازی یا مبدل حرارتی روغن حرارتی، فن‌های گردشی و جعبه‌های نازل بالایی و پایینی است. هوای گرم، معمولاً در دمای 120 تا 160 درجه سانتیگراد برای پنبه، از طریق نازل ها به دو طرف پارچه دمیده می شود. سرعت نازل بالای 20 متر در ثانیه رایج است، زیرا سرعت بالا لایه مرزی مرطوب را از سطح فیبر حذف می کند و سرعت تبخیر را به طور چشمگیری افزایش می دهد.

رطوبت تبخیر شده باید از دستگاه خارج شود. استنترها بخشی از هوای محفظه را به طور مداوم تخلیه می کنند و دمپر اگزوز توسط سنسورهای رطوبت کنترل می شود. اگر میزان اگزوز خیلی کم باشد، هوا اشباع می شود و خشک شدن کند می شود. اگر خیلی زیاد باشد، گرمای ارزشمند به بیرون تخلیه می شود. کنترلرهای مدرن رطوبت محفظه را در یک سطح تنظیم شده، معمولا بین 10 تا 20 درصد نگه می دارند تا سرعت تولید و هزینه انرژی را متعادل کنند. حذف میعانات به همان اندازه مهم است، زیرا قسمت های خنک تر دستگاه می توانند قطراتی را که روی پارچه متحرک می ریزند و باعث ایجاد لکه های آب می شوند جمع آوری کنند.

خشک کردن بر روی استنتر شایسته مقایسه با سایر خشک کن ها است، زیرا این مقایسه نشان می دهد که چرا استنترها بر پرداخت با عرض باز غالب هستند. خشک کن حلقه ای یا درام خشک کن پارچه را بدون ثابت کردن عرض خشک می کند، بنابراین پارچه با هر عرضی که در طول خشک شدن رخ داده است، خارج می شود. در مقابل، یک استنتر، پارچه را در حالی که در عرض هدف با تغذیه بیش از حد کنترل شده سنجاق شده است، خشک می کند. نتیجه پارچه ای است که در یک پاس صاف، خشک و از نظر ابعاد پایدار است. به همین دلیل است که پارچه‌های پنبه‌ای، پارچه‌های لباس، و تقریباً تمام پارچه‌های پوشاک بافته شده بر روی استنتر خشک می‌شوند، در حالی که خشک‌کن‌های حلقه‌ای فقط برای لباس‌های بافتنی رایج باقی می‌مانند که در آن آرامش عمدی وجود دارد.

مصرف انرژی یک نگرانی دائمی در عملکرد استنتر است زیرا مستقیماً بر هزینه هر متر تأثیر می گذارد. شلیک مستقیم گاز کم مصرف ترین روش گرمایشی است، اما گازهای حاصل از احتراق باید با دقت مدیریت شوند تا هرگز پارچه را لمس نکنند. سیستم های غیرمستقیم که از روغن حرارتی یا بخار استفاده می کنند تمیزتر هستند و مشخصات دمایی یکنواخت تری ارائه می دهند، اما در حلقه انتقال حرارت کارایی خود را از دست می دهند. یک استنتر هشت محفظه با شلیک مستقیم گاز می تواند 400000 تا 1200000 کیلو کالری در ساعت مصرف کند، بنابراین اپراتورها به طور مداوم سرعت خط، رطوبت اگزوز و تنظیمات دما را متعادل می کنند تا هزینه های خشک کردن را تحت کنترل نگه دارند.

تنظیم حرارت، پخت رزین، و تثبیت شیمیایی

برای پارچه های مصنوعی و ترکیبی، استنتر هدف سومی دارد که اغلب تعیین کننده تر از خشک کردن است: تنظیم گرما. الیاف مصنوعی مانند پلی استر، نایلون و پلی پروپیلن ترموپلاستیک هستند. هنگامی که گرم می شود، زنجیره های پلیمری شروع به حرکت می کنند و فیبر می تواند به شکل جدیدی تغییر شکل دهد. اگر پارچه در عرض کنترل شده نگه داشته شود و قبل از آزاد شدن کشش سرد شود، الیاف شکل جدید را حفظ می کنند. این اساس فیزیکی تنظیم حرارت است.

تنظیم حرارت چیزی است که به پارچه های مصنوعی ثبات ابعادی آنها را می دهد. پلی استر و نایلونی که گرما تنظیم نشده اند در حین رنگرزی، تکمیل بخار و سایش منقبض، اعوجاج یا ایجاد چین های دائمی می شوند. در یک کارخانه بافندگی پلی استر معمولی، پارچه دو بار از استنتر عبور می کند: یک بار روی پارچه گریژ در دمای 190 تا 200 درجه سانتیگراد برای قفل شدن هندسه بافت، و یک بار پس از رنگرزی در دمای 150 تا 160 درجه سانتیگراد برای خشک شدن و استراحت. اولین پاس ابعاد را ثابت می کند. دومی اعوجاج های کوچک ایجاد شده توسط گرما و آب در طول رنگرزی را تصحیح می کند.

دمای صحیح بستگی به فیبر دارد. نایلون در دمای کمی پایین تر از پلی استر تنظیم می شود و جدول در بخش بعدی محدوده های معمولی را ارائه می دهد. قانون کلی ساده است: هر چه درجه حرارت بالاتر باشد، مجموعه بهتری دارد، تا جایی که فیبر آسیب ببیند یا رنگ آن تغییر کند. به همین دلیل است که اپراتور استنتر سه متغیر را در طول تنظیم حرارت مشاهده می کند: دمای محفظه، زمان ماندن در ناحیه گرم شده و سرعت خنک کننده در خروجی.

برای مخلوط های پنبه و پنبه، همان دستگاه عملکرد شیمیایی متفاوتی را انجام می دهد: پخت رزین. هنگامی که پنبه با رزین مبتنی بر گلیوکسال پوشانده می شود تا خاصیت مراقبت آسان یا مقاوم در برابر چین و چروک داشته باشد، مولکول های رزین به گرما و زمان نیاز دارند تا با سلولز پیوند متقابل داشته باشند. استنتر دما و زمان ماندن مورد نیاز را فراهم می کند، معمولاً 150 تا 170 درجه سانتیگراد به مدت 30 تا 60 ثانیه، در حالی که پارچه در عرض نهایی خود نگه داشته می شود. اگر دما خیلی پایین باشد، رزین خشک نشده باقی می‌ماند و پارچه بازیابی چروک و ثبات شستشو ضعیفی دارد. اگر بیش از حد بالا باشد، الیاف پنبه تحلیل می‌رود و استحکام کششی آن کاهش می‌یابد و پارچه زرد می‌شود.

پرداخت های کاربردی از همان منطق پیروی می کنند. روکش‌های فلوروکربنی ضد آب، مواد بازدارنده شعله، درمان‌های ضد میکروبی و نرم‌کننده‌های قابل تثبیت حرارتی همگی بر روی یک استنتر پخت می‌شوند، جایی که ماده شیمیایی روی سطح الیاف واکنش نشان می‌دهد. در این فرآیندها استنتر همچنان عرض و کشش را کنترل می کند، اما عامل محدود کننده زمان ماندن در دمای واکنش مورد نیاز است.

منطقه خنک کننده در انتهای استنتر یک اضافی اختیاری نیست. برای تنظیم گرما یکپارچه است. از آنجایی که پارچه از محفظه های گرم شده در دمای 150 تا 200 درجه سانتیگراد خارج می شود، قبل از بسته شدن یا بافته شدن باید کمتر از 50 درجه سانتیگراد خنک شود. اگر پارچه داغ پیچیده شود، گرما از طریق رول پخش می‌شود و لایه‌های داخلی را تحت شرایط متفاوتی نسبت به لایه‌های بیرونی قرار می‌دهد. این باعث ایجاد تفاوت سایه و ابعاد در یک دسته می شود، نقصی که پس از آن عملاً اصلاح آن غیرممکن است. غلتک های سرد و نازل های هوای سرد دما را به سرعت و به طور یکنواخت پایین می آورند و ابعاد تنظیم شده را قبل از پیچاندن پارچه منجمد می کنند.

اصل کار و اجزای اصلی استنتر

ساده ترین راه برای درک اصل کار استنتر این است که پارچه را از ورودی به خروجی دنبال کنید و توجه داشته باشید که در هر ناحیه چه اتفاقی می افتد.

دستگاه تغذیه شامل یک خراش یا جعبه جی است که ذخیره ای از پارچه را در خود نگه می دارد، یک انحنا کننده که لبه های نورد یا تا شده را باز می کند و غلتک های رانده که پارچه را صاف می کشد. یک صاف کننده سلفی، کمان و کجی را در پارچه ورودی تشخیص می دهد و آنها را به صورت مکانیکی اصلاح می کند، بنابراین نخ های پود قبل از اینکه پارچه سنجاق شود، عمود بر تار هستند. سپس پارچه از روی یک غلتک محرک هماهنگ با سرعت زنجیر عبور می کند و اختلاف سرعت بین این غلتک و زنجیر تعیین کننده تغذیه بیش از حد است.

در ایستگاه سنجاق، دو زنجیره بی پایان لبه های پارچه را دریافت می کنند. زنجیرهای پین دارای پین های فولادی نازکی هستند که نزدیک به هم چیده شده اند. پین ها لبه را سوراخ می کنند و یک برس یا غلتک فشار پارچه را روی آنها فشار می دهد. پین‌ها برای پارچه‌های بافتنی و محصولات با رزین ترجیح داده می‌شوند، زیرا حتی زمانی که پارچه در دمای بالا نرم می‌شود، محکم می‌مانند. زنجیرهای گیره از گیره های لولایی استفاده می کنند که بدون سوراخ کردن لبه را می گیرند. گیره‌ها برای بافت‌های سنگین، سطوح ساینده و هر پارچه‌ای که نیاز به لبه تمیز است انتخاب می‌شوند. برخی از ماشین‌ها از زنجیر ترکیبی با گیره در قسمت اول و سنجاق بعد برای مدیریت انقباض زیاد هنگام خشک شدن پارچه استفاده می‌کنند.

ریل های زنجیره ای بر روی راهنماهای دقیق کار می کنند و می توانند در عرض دستگاه حرکت کنند. در ناحیه گشاد شدن ریل ها به سمت بیرون حرکت می کنند و پارچه به تدریج تا عرض هدف کشیده می شود. عرض خروجی ریل ها عرضی است که پارچه از دستگاه خارج می شود. ماشین های مدرن عرض تحویل شده را با یک سنسور در خروجی اندازه گیری می کنند و موقعیت ریل را به طور مداوم اصلاح می کنند. سیستم گرمایش در بالا و زیر خط زنجیر قرار می گیرد و خروجی حرارت آن توسط کنترلر با سرعت خط مطابقت می یابد که وزن پارچه و رطوبت هدف را در نظر می گیرد.

قلب دستگاه ردیفی از اتاق های گرمایش است. هر محفظه در واقع یک گرم کننده هوا با یک فن گردشی، کانال های توزیع و جعبه های نازل بالا و پایین است. هوا از محفظه بیرون کشیده می شود، گرم می شود و با سرعت بالا از طریق نازل ها به داخل پارچه منتقل می شود. فن اگزوز بخش کنترل شده ای از هوای مرطوب را حذف می کند. دمای محفظه به طور مستقل کنترل می شود، بنابراین فینیشر می تواند یک گرادیان دما ایجاد کند که از شوک حرارتی به پارچه جلوگیری کند. در ماشین‌های گازسوز، مشعل معمولاً روی سقف محفظه قرار می‌گیرد و گازهای داغ احتراق قبل از مخلوط شدن با هوای در حال گردش، از یک مبدل حرارتی عبور می‌کنند. به این ترتیب هیچ محصول احتراق پارچه را لمس نمی کند.

مسیر پارچه از میان محفظه ها می تواند تک گذر یا چند گذر باشد. در دستگاه تک گذر، پارچه مستقیماً از تمام محفظه ها در یک خط عبور می کند. در یک ماشین چند گذری با غلتک های برگشتی، پارچه یکسان دو بار از یک محفظه عبور می کند، که بدون افزایش ردپای دستگاه، زمان ماندگاری را افزایش می دهد. انتخاب یک معاوضه است: تک پاس تولید بالاتر و جابجایی ساده‌تر می‌دهد، در حالی که چند گذر زمان طولانی‌تری در یک فضای فشرده می‌دهد.

در خروجی، منطقه خنک کننده از غلتک های سرد و نازل های هوای سرد استفاده می کند تا دمای پارچه را به طور یکنواخت کاهش دهد. پس از خنک شدن، پارچه در صورت لزوم کوتاه می شود، پین ها را از روی گیره ها برداشته یا از روی گیره ها باز می کنند و به واحد بچینگ یا بافتنی تحویل می دهند. سرعت تحویل با سرعت زنجیر هماهنگ می شود تا پس از تنظیم، کشش کنترل نشده ای روی پارچه وارد نشود.

اتوماسیون هر منطقه را به هم پیوند می دهد. کنترل‌کننده‌های stenter مدرن مبتنی بر PLC با صفحه لمسی هستند که صدها دستور غذا را ذخیره می‌کند. یک دستور غذا شامل عرض هدف، تغذیه بیش از حد، سرعت زنجیر، دمای محفظه، سرعت فن، موقعیت دمپر اگزوز و پارامترهای خنک کننده برای یک سبک پارچه خاص است. هنگامی که یک لات جدید وارد می شود، اپراتور دستور غذا را بارگیری می کند و دستگاه هر منطقه را با تنظیمات ذخیره شده تنظیم می کند. اینگونه است که یک کارخانه تکمیلی هفته ها بعد در یک دوره تولید جدید همان کیفیت را تولید می کند.

تنظیمات معمولی Stenter بر اساس نوع پارچه

تنظیمات صحیح استنتر همیشه به ساختار پارچه، تاریخچه رنگرزی، استفاده نهایی مورد نظر و خود دستگاه بستگی دارد. هیچ دستور العمل جهانی وجود ندارد. شکل های زیر نقطه شروع محافظه کارانه ای هستند که به طور گسترده در تکمیل تجاری استفاده می شود.

دما برای مواد مصنوعی اهمیت بیشتری دارد: خیلی کم است، و مجموعه نمی ماند. خیلی بالاست و پارچه تغییر رنگ می دهد یا استحکام خود را از دست می دهد. تغذیه بیش از حد برای بافتنی ها و هر پارچه ای که باید آزمایش انقباض را پشت سر بگذارد بیشترین اهمیت را دارد. نوع زنجیر برای کیفیت لبه و برای گرفتن تحت کشش اهمیت دارد. تکمیل کننده ای که این چهار پارامتر را درک کند می تواند اکثر مشکلات استنتر را به سرعت حل کند.

Stenter در خط پایان کامل

استنتر به صورت مجزا عمل نمی کند. هدف آن تنها در زمینه یک خط پایان کامل معنادار می شود، جایی که ماشین آلات قبل و بعد از آن هر کدام به محصول نهایی کمک می کنند. در یک کارخانه معمولی که پارچه های برس خورده یا جیر تولید می کند، دنباله آن رنگرزی، خشک کردن و قرار گرفتن بر روی استنتر، جیر زدن یا برس زدن، نرم شدن و فشرده سازی نهایی است. در سایر گیاهان، استنتتر پس از استفاده از جیر اجرا می شود، به خصوص زمانی که یک پوشش شیمیایی باید قبل از جمع شدن شمع پخت شود یا زمانی که پس از جیر خیس به پاس دوم نیاز است.

استنتر و دستگاه شکار یک مشارکت عملی را تشکیل می دهند. جیر زدن که سنباده نیز نامیده می شود، با عبور پارچه از روی رول های چرخان ساینده، توده ای کوتاه و نرم ایجاد می کند. برای تولید یک شمع یکنواخت، استنتر باید پارچه را خشک، مسطح و از نظر ابعادی ثابت، با لبه‌ها محکم و با عرض در محدوده تحمل تحویل دهد. اگر پارچه هنوز مرطوب یا از نظر کشش ناهموار باشد، رول های ساینده توده های تکه تکه و لبه های انحرافی ایجاد می کنند.

دستگاه جیر ترکیبی عمودی یک انتخاب متداول برای پارچه های بافته شده است زیرا چندین رول ساینده را در یک قاب عمودی حمل می کند، بنابراین پارچه را می توان در چند پاس در یک دوره پردازش کرد. رول ها را می توان با سنگ سنباده های مختلف نصب کرد، که با یک برش درشت شروع می شود و با یک برش خوب به پایان می رسد، که یک توده متراکم و یکنواخت ایجاد می کند. کارخانه های تولید پنبه، پلی استر و مخلوط از این نوع دستگاه برای پوشش های پوست هلو و سمباده استفاده می کنند و آن را قبل یا بعد از استنتر کار می کنند.

دستگاه جیر ترکیبی عمودی برای پارچه های بافته شده این دستگاه جیر چند رول مناسب پنبه بافته شده، پلی استر و ترکیبات است و رول های ساینده قابل تعویض را برای پوشش های متراکم، حتی با پوست هلویی و سنباده قبل از پردازش استنتر ارائه می دهد. مشاهده محصول →

پس از مرحله جیر کشی، اکثر پارچه ها نرم کننده می شوند. استنتر قبلاً هندسه را ثابت کرده است، بنابراین نرم کننده فقط باید احساس دست را بدون ایجاد ابعاد مزاحم تغییر دهد. دستگاه نرم کننده هوا با عرض باز به خوبی برای این موقعیت در خط مناسب است، زیرا به جای افزودن مواد شیمیایی، پارچه را با خم کردن و ضربه مکانیکی نرم می کند. این یک دسته به طور طبیعی نرم و بدون رطوبت می دهد که نیاز به عبور خشک کردن دیگری دارد و باعث بهبود سطح و حجیم می شود.

دستگاه نرم کننده هوا با عرض باز برای نرم کننده مکانیکی این دستگاه که پس از تنظیم استنتر قرار می گیرد، پارچه را از طریق خم شدن و کوبیدن مکانیکی نرم می کند، پارچه و حجیم را بدون مواد شیمیایی اضافه یا خشک کردن اضافی بهبود می بخشد، و آن را برای بافتنی ها و بافته ها ایده آل می کند. مشاهده محصول →

بسیاری از گیاهان دریافته اند که نرم شدن هوا بهترین مکمل برای تنظیم استنتر است: استنتر هندسه صاف و پایداری را ایجاد می کند و دستگاه نرم کننده هوا لمس آرام و انعطاف پذیری را ایجاد می کند که خریداران از پارچه های درجه یک انتظار دارند. این دو دستگاه با هم در بسیاری از کاربردها جایگزین نرم کننده های شیمیایی می شوند که باعث کاهش هزینه ها و کاهش بار روی تصفیه خانه فاضلاب می شود.

برای پارچه‌های بافتنی، یا برای لباس‌هایی که نیاز به دستی حجیم و آرام دارند، خشک‌کن پیوسته مرحله تکمیل عادی بعد از استنتر است. در حالی که پارچه از طریق جریان هوای گرم منتقل می شود، خشک کردن با لیوان، حجم و لمس بسیار نرمی را به آن اضافه می کند. به این ترتیب تنظیم حرارت، تشکیل سطح، و خواص لمسی نهایی همه در یک بخش تکمیل یکپارچه کنترل می شوند.

خشک کن مداوم برای پارچه های شل و حجیم برای پارچه‌های بافتنی که نیاز به دستی حجیم دارند، این خشک‌کن طناب‌دار بدون کشش حجم و نرمی را از طریق هوای گرم می‌افزاید و کنترل انقباض و بهره‌وری را در خط پایان بهبود می‌بخشد. مشاهده محصول →

یک مدیر تکمیل باهوش با استنتر، جیر و نرم کننده به عنوان یک سیستم رفتار می کند نه به عنوان خرید جداگانه. استنتر ابعاد را تعیین می کند، جیر سطح را ایجاد می کند، و نرم کننده یا خشک کن راحتی نهایی را ایجاد می کند. سرمایه گذاری در مجموعه کامل ماشین آلات تکمیل نساجی به آسیاب اجازه می دهد تا طیف وسیع تری از محصولات نهایی را نسبت به آسیاب مجهز به استنتر ارائه دهد و انتقال از یک سبک پارچه به سبک دیگر را روان تر می کند زیرا هر مرحله برای کار با یکدیگر طراحی شده است.

مشکلات رایج کیفیت در ماشین های Stenter و نحوه حل آنها

از آنجایی که استنتر ابعاد را تعیین می کند، هرگونه تغییر در عملکرد آن بلافاصله در پارچه تمام شده ظاهر می شود. تمام کننده های باتجربه با مجموعه کوچکی از عیوب تکرار شونده کار می کنند و اکثر آنها علل و درمان های شناخته شده ای دارند.

1. از دست دادن عرض پس از بچینگ

پارچه از استنتر در عرض تعیین شده خارج می شود اما در روز بعد هنگام بازرسی 2 تا 4 سانتی متر باریک تر است. دلایل معمول عبارتند از: زمان ماند ناکافی، تغذیه بیش از حد، یا دمای محفظه بسیار پایین برای نوع فیبر. راه حل این است که دمای محفظه را افزایش دهید، تغذیه بیش از حد را کاهش دهید، یا سرعت خط را کاهش دهید تا زمان خشک شدن و گیرش بیشتر شود.

2. کج و تعظیم

کج به این معنی است که نخ های پود به جای عمود بر تار مایل هستند. کمان به این معنی است که آنها در سراسر پارچه منحنی هستند. هر دو از کشش ناهموار در عرض، تغذیه بیش از حد ناهموار بین دو لنگه یا یک صاف کننده ناهمتراز سلف به وجود می آیند. راه حل این است که سنسورهای صاف کننده را بررسی کنید، بررسی کنید که پین ​​ها به طور مساوی در هر دو طرف نفوذ کنند و مطمئن شوید که پارچه کاملاً صاف است.

3. آسیب به خود

سوراخ‌های پین، لبه‌های پاره‌شده یا لبه‌های له‌شده نمونه‌ای از سنجاق‌های فرسوده، فشار بیش از حد گیره، یا زاویه باز شدن ورودی بیش از حد تهاجمی است. تعمیر و نگهداری منظم زنجیره پین ​​و سرعت باز شدن کندتر معمولاً مشکل را برطرف می کند.

4. خشک کردن یا گیرش ناهموار در عرض

تفاوت های مرکز به لبه در رطوبت یا مجموعه معمولاً به دلیل مسدود شدن نازل ها، مجرای هوای آسیب دیده یا عملکرد ناهموار فن در اتاقک های جداگانه ایجاد می شود. تمیز کردن جعبه‌های نازل و متعادل کردن فن‌ها بین سمت چپ و راست باعث بازیابی یکنواختی می‌شود.

5. شکست های انقباض

پارچه ممکن است در عرض صحیح از استنتر عبور کند اما همچنان در تست انقباض مشتری شکست بخورد. دلایلی که باید بررسی شوند عبارتند از تغذیه بیش از حد برای ساخت و ساز، دمای تنظیم گرما که برای فیبر بسیار بالا یا بسیار پایین است، خنک کننده ناکافی، یا پارچه ای که در طول حمل و نقل به میز بازرسی شل می شود. هر کدام از اینها باید به ترتیب بررسی شود تا منبع پیدا شود.

قبل از خرید استنتر چه چیزی بپرسید

استنتر یک سرمایه گذاری بلند مدت است و مشخصات دستگاه باید با برنامه تولید مطابقت داشته باشد. خریداران باید قبل از مذاکره با مجموعه ای از سوالات عملی کار کنند.

ابتدا کدام نوع زنجیر؟ اگر برنامه عمدتاً شامل پارچه‌های بافتنی یا بافته‌های بافته شده با رزین باشد، یک زنجیره پین ​​انتخاب مطمئنی است. بافته های سنگین و پارچه های ساینده نیاز به گیره یا سیستم ترکیبی دارند. دوم، چند اتاق؟ این ظرفیت خشک کردن را تعیین می کند. به عنوان یک قاعده، با فرض وزن متوسط ​​پارچه، به ازای هر 15 تا 20 متر در دقیقه سرعت خط هدف، یک محفظه اضافه کنید.

سوم، چه عرض کاری؟ استنترهای استاندارد برای عرض‌های اسمی 1800، 2000، 2200 یا 2400 میلی‌متر ساخته شده‌اند و عرض مفید باید پهن‌ترین پارچه در برنامه را با حاشیه خلفی برای پین‌ها و پیرایش پوشش دهد. چهارم، کدام منبع گرمایشی؟ گاز معمولا مقرون به صرفه ترین است، اما روغن حرارتی، بخار و گرمایش الکتریکی در جایی که گاز در دسترس نیست یا اگزوز تمیز یک نیاز تولید است، منطقی است.

پنجم، چه سطحی از اتوماسیون؟ یک سیستم PLC با ذخیره‌سازی دستور غذا، حسگرهای عرض و کنترل رطوبت اگزوز برای کیفیت ثابت ضروری است. ششم، وضعیت خدمات محلی چگونه است؟ استنترها قطعات یدکی، به ویژه پین ​​ها، گیره ها، زنجیرها و صفحات نازل را می خورند و فاصله تا نزدیکترین تکنسین خدمات بیش از آنچه که اکثر خریداران انتظار دارند اهمیت دارد.

در نهایت، کل خط پایان را در نظر بگیرید، نه فقط استنتر. استنتر همراه با تجهیزات پارچه سطحی که قبل و بعد از آن اجرا می شود کار می کند. کارخانه‌ای که همزمان یک استنتر، یک دستگاه جیر جیر و یک دستگاه نرم‌کننده هوا می‌خرد، می‌تواند طرح‌بندی خط، تامین برق و استخراج هوا را به‌عنوان یک پروژه برنامه‌ریزی کند و از ناهماهنگی‌هایی که هنگام خرید ماشین‌ها سال‌ها جدا از تامین‌کنندگان مختلف ظاهر می‌شود، اجتناب کند.

خط پایین

هدف اصلی دستگاه استنتر کشش عرض پارچه تا یک بعد کنترل‌شده و قابل تکرار و تثبیت آن بعد با خشک کردن، تنظیم حرارت یا پخت شیمیایی است، در حالی که انقباض طولی را از طریق تغذیه بیش از حد کنترل می‌کند. این یک دستگاه مشکل پایدار در تکمیل نساجی را حل می کند: تمایل پارچه های فرآوری شده مرطوب به جمع شدن، اعوجاج و تغییر در عرض.

هر کاری که استنتر انجام می دهد - کشیدن پارچه به بیرون، نگه داشتن لبه ها روی سنجاق ها یا گیره ها، دمیدن هوای گرم در مواد، خنک کردن آن قبل از بچینگ - حول این هدف مرتب می شود. این دستگاه از زمان استفاده از قاب‌های چوبی، با کنترل‌های PLC، سنسورهای عرض خودکار و سیستم‌های اگزوز صرفه‌جویی در مصرف انرژی، بسیار تغییر کرده است، اما هدف همان است.

برای تکمیل کننده ها، مفهوم عملی این است که استنتر مستحق همان توجه به محدوده رنگرزی است. این دستگاهی است که به پارچه شکل نهایی خود را می دهد و هیچ دستگاه دیگری نمی تواند استنتری را که سایز کمتری دارد، بد نگهداری شده یا با برنامه پارچه مطابقت ندارد، جبران کند. هنگامی که یک استنتر را ارزیابی می کنید، آن را به عنوان بخشی از یک خط کامل ارزیابی کنید که ممکن است شامل دستگاه های جیر، دستگاه های نرم کننده هوا و خشک کن ها نیز باشد، زیرا پارچه تمام شده محصول کل خط است.